خانه » آزمایش شمارش افتراقی گلبول‌های سفید (WBC Differential) چیست؟

آزمایش شمارش افتراقی گلبول‌های سفید (WBC Differential) چیست؟

توسط admin
0 نظرات

آزمایش شمارش افتراقی گلبول‌های سفید (WBC Differential) چیست؟

گلبول‌های سفید بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن هستند و وظیفه دارند در برابر عوامل بیماری‌زا، عفونت‌ها و برخی آسیب‌های سلولی از بدن محافظت کنند. اما همه گلبول‌های سفید عملکرد یکسانی ندارند؛ هر گروه از این سلول‌ها نقش مشخصی در شناسایی و مقابله با عوامل خارجی و تنظیم واکنش‌های ایمنی بر عهده دارد.

آزمایش شمارش افتراقی گلبول‌های سفید یا WBC Differential نوع و میزان هر یک از گروه‌های اصلی گلبول سفید را در خون بررسی می‌کند. این آزمایش به پزشک کمک می‌کند متوجه شود کدام جمعیت سلولی افزایش یا کاهش یافته و آیا الگوی مشاهده‌شده می‌تواند با عفونت، التهاب، واکنش آلرژیک، اختلالات ایمنی یا بیماری‌های خونی ارتباط داشته باشد.

در این راهنما با انواع گلبول‌های سفید، نحوه گزارش نتایج، تفاوت درصد و تعداد مطلق سلول‌ها و مفهوم بالا یا پایین بودن هر گروه آشنا می‌شوید.

آزمایش WBC Differential چیست؟

آزمایش WBC Differential که با نام شمارش افتراقی لکوسیت‌ها نیز شناخته می‌شود، تعداد یا درصد انواع مختلف گلبول‌های سفید را در نمونه خون اندازه‌گیری می‌کند.

در حالت معمول، پنج گروه اصلی گلبول سفید در این آزمایش بررسی می‌شوند:

  • نوتروفیل‌ها (Neutrophils)

  • لنفوسیت‌ها (Lymphocytes)

  • مونوسیت‌ها (Monocytes)

  • ائوزینوفیل‌ها (Eosinophils)

  • بازوفیل‌ها (Basophils)

هرکدام از این سلول‌ها وظیفه متفاوتی در دفاع ایمنی دارند. برای مثال، نوتروفیل‌ها در مقابله با بسیاری از عفونت‌های باکتریایی نقش مهمی دارند، درحالی‌که لنفوسیت‌ها در پاسخ‌های ایمنی اختصاصی و مقابله با برخی عفونت‌های ویروسی مشارکت می‌کنند.

این آزمایش معمولاً همراه با شمارش کامل خون یا CBC درخواست می‌شود. در چنین شرایطی، علاوه بر تعداد کل گلبول‌های سفید، سهم و تعداد هر گروه نیز مشخص خواهد شد.

تفاوت WBC Differential با شمارش کل گلبول‌های سفید چیست؟

شمارش کل گلبول‌های سفید (WBC Count) تعداد مجموع گلبول‌های سفید موجود در حجم مشخصی از خون را اندازه‌گیری می‌کند؛ اما WBC Differential نشان می‌دهد این جمعیت از چه انواع سلولی تشکیل شده است.

برای مثال، ممکن است تعداد کل گلبول‌های سفید یک فرد در محدوده مرجع آزمایشگاه باشد، اما تعداد نوتروفیل‌ها کاهش یافته و درصد لنفوسیت‌ها افزایش پیدا کرده باشد. در چنین شرایطی، بررسی صرف عدد WBC اطلاعات کافی درباره ترکیب سلولی خون ارائه نمی‌دهد.

بنابراین، این دو آزمایش مکمل یکدیگر هستند:

  • WBC Count: تعداد کل گلبول‌های سفید را مشخص می‌کند.

  • WBC Differential: ترکیب و میزان هر گروه از گلبول‌های سفید را بررسی می‌کند.

انواع گلبول‌های سفید در آزمایش WBC Differential

۱. نوتروفیل (Neutrophil)

نوتروفیل‌ها معمولاً بیشترین سهم را در میان گلبول‌های سفید خون دارند و از نخستین سلول‌هایی هستند که در واکنش به بسیاری از عفونت‌ها و آسیب‌های بافتی وارد عمل می‌شوند.

این سلول‌ها با بلعیدن و تخریب میکروب‌ها، به‌ویژه باکتری‌ها و برخی قارچ‌ها، در دفاع اولیه بدن نقش دارند.

بالا بودن نوتروفیل (Neutrophilia) ممکن است در شرایط زیر مشاهده شود:

  • برخی عفونت‌های باکتریایی

  • التهاب حاد

  • آسیب بافتی، سوختگی یا جراحی

  • استرس شدید جسمی

  • مصرف بعضی داروها، به‌ویژه کورتیکواستروئیدها

  • سیگار کشیدن

  • برخی اختلالات مغز استخوان و بیماری‌های خونی

پایین بودن نوتروفیل (Neutropenia) می‌تواند با عوامل زیر ارتباط داشته باشد:

  • بعضی عفونت‌های ویروسی

  • عوارض شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی

  • مصرف برخی داروها

  • بیماری‌های خودایمنی

  • کمبودهای تغذیه‌ای خاص، مانند کمبود ویتامین B12 یا فولات

  • اختلالات تولید سلول‌های خونی در مغز استخوان

کاهش نوتروفیل اهمیت بالینی ویژه‌ای دارد؛ زیرا نوتروفیل‌ها در دفاع بدن در برابر عفونت‌های باکتریایی نقش مهمی ایفا می‌کنند. شدت خطر عفونت به میزان کاهش نوتروفیل و مدت زمان آن بستگی دارد.

۲. لنفوسیت (Lymphocyte)

لنفوسیت‌ها گروهی از گلبول‌های سفید هستند که در پاسخ ایمنی اختصاصی نقش دارند. این سلول‌ها به شناسایی عوامل بیگانه، تولید آنتی‌بادی و کنترل سلول‌های آلوده کمک می‌کنند.

لنفوسیت‌ها به چند گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

  • سلول‌های B: در تولید آنتی‌بادی و ایجاد حافظه ایمنی نقش دارند.

  • سلول‌های T: پاسخ ایمنی سلولی را تنظیم می‌کنند و برخی از آن‌ها سلول‌های آلوده یا غیرطبیعی را از بین می‌برند.

  • سلول‌های NK: در شناسایی و تخریب برخی سلول‌های آلوده به ویروس یا سلول‌های غیرطبیعی مشارکت دارند.

بالا بودن لنفوسیت (Lymphocytosis) ممکن است در شرایط زیر دیده شود:

  • برخی عفونت‌های ویروسی

  • بعضی عفونت‌های باکتریایی خاص

  • دوره بهبودی پس از برخی عفونت‌ها

  • برخی بیماری‌های التهابی

  • بعضی اختلالات لنفوپرولیفراتیو و بدخیمی‌های خونی

پایین بودن لنفوسیت (Lymphopenia) نیز ممکن است با عوامل زیر مرتبط باشد:

  • برخی عفونت‌های شدید

  • مصرف داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی

  • شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی

  • بیماری‌های خودایمنی

  • سوءتغذیه شدید

  • برخی اختلالات نقص ایمنی

افزایش لنفوسیت‌ها همیشه نشانه بیماری خطرناک نیست. برای مثال، در بسیاری از عفونت‌های ویروسی ممکن است افزایش موقت این سلول‌ها مشاهده شود. بااین‌حال، افزایش پایدار یا همراه با یافته‌های غیرطبیعی دیگر به بررسی دقیق‌تری نیاز دارد.

۳. مونوسیت (Monocyte)

مونوسیت‌ها از گلبول‌های سفید بزرگ‌تر هستند و در پاک‌سازی بقایای سلولی، مقابله با عوامل بیماری‌زا و تنظیم پاسخ‌های ایمنی نقش دارند.

این سلول‌ها پس از ورود به برخی بافت‌ها می‌توانند به سلول‌هایی مانند ماکروفاژها و سلول‌های دندریتیک تمایز پیدا کنند. این سلول‌ها در شناسایی عوامل خارجی و پاک‌سازی بافت‌های آسیب‌دیده مشارکت دارند.

بالا بودن مونوسیت (Monocytosis) ممکن است در شرایط زیر دیده شود:

  • برخی عفونت‌های مزمن

  • مرحله بهبودی پس از بعضی عفونت‌های حاد

  • بیماری‌های التهابی مزمن

  • برخی بیماری‌های خودایمنی

  • بعضی اختلالات مغز استخوان و بدخیمی‌های خونی

پایین بودن مونوسیت (Monocytopenia) ممکن است در شرایطی مانند موارد زیر رخ دهد:

  • سرکوب فعالیت مغز استخوان

  • شیمی‌درمانی

  • مصرف برخی داروها

  • عفونت‌های شدید

  • برخی اختلالات خونی

کاهش مونوسیت به‌تنهایی معمولاً برای تشخیص یک بیماری مشخص کافی نیست و باید همراه با سایر اجزای شمارش خون ارزیابی شود.

۴. ائوزینوفیل (Eosinophil)

ائوزینوفیل‌ها از گلبول‌های سفید گروه گرانولوسیت‌ها هستند و در واکنش‌های آلرژیک، پاسخ به برخی انگل‌ها و تنظیم التهاب مشارکت دارند.

این سلول‌ها با آزاد کردن ترکیبات زیستی خاص می‌توانند در واکنش‌های ایمنی و التهابی نقش داشته باشند.

بالا بودن ائوزینوفیل (Eosinophilia) ممکن است در شرایط زیر مشاهده شود:

  • بیماری‌های آلرژیک مانند آسم آلرژیک

  • برخی بیماری‌های پوستی آلرژیک

  • عفونت‌های انگلی خاص

  • واکنش به بعضی داروها

  • برخی بیماری‌های التهابی و خودایمنی

  • بعضی اختلالات خونی

پایین بودن ائوزینوفیل (Eosinopenia) ممکن است در شرایطی مانند موارد زیر دیده شود:

  • استرس حاد

  • افزایش هورمون‌های کورتیکواستروئیدی

  • مصرف داروهای کورتونی

  • برخی عفونت‌های حاد

کاهش ائوزینوفیل معمولاً اهمیت تشخیصی مستقلی ندارد. در مقابل، افزایش قابل‌توجه یا پایدار آن، به‌ویژه اگر با علائم تنفسی، پوستی یا گوارشی همراه باشد، ممکن است نیازمند بررسی علت زمینه‌ای باشد.

۵. بازوفیل (Basophil)

بازوفیل‌ها از کم‌تعدادترین انواع گلبول‌های سفید هستند، اما در برخی واکنش‌های التهابی و آلرژیک نقش دارند.

این سلول‌ها موادی مانند هیستامین را آزاد می‌کنند که در بروز بخشی از علائم واکنش‌های آلرژیک، از جمله خارش، قرمزی و تورم، مشارکت دارند.

بالا بودن بازوفیل (Basophilia) ممکن است در شرایط زیر مشاهده شود:

  • برخی بیماری‌های آلرژیک

  • التهاب‌های مزمن

  • کم‌کاری تیروئید در بعضی افراد

  • برخی اختلالات میلوپرولیفراتیو و بیماری‌های مغز استخوان

پایین بودن بازوفیل (Basopenia) ممکن است در شرایطی مانند استرس، پرکاری تیروئید یا مصرف کورتیکواستروئیدها دیده شود. بااین‌حال، به دلیل تعداد طبیعی پایین این سلول‌ها، کاهش آن‌ها معمولاً به‌تنهایی ارزش تشخیصی محدودی دارد.

محدوده طبیعی انواع گلبول سفید در آزمایش WBC Differential

نتایج شمارش افتراقی معمولاً به‌صورت درصد و در بسیاری از آزمایشگاه‌ها به‌صورت تعداد مطلق نیز گزارش می‌شوند.

محدوده‌های زیر فقط نمونه‌ای تقریبی از مقادیر مورد استفاده برای بزرگسالان هستند و ممکن است بر اساس آزمایشگاه، سن، شرایط جسمی و روش اندازه‌گیری متفاوت باشند.

نوع گلبول سفید محدوده درصدی تقریبی
نوتروفیل ۴۰ تا ۶۰ درصد
لنفوسیت ۲۰ تا ۴۰ درصد
مونوسیت ۲ تا ۸ درصد
ائوزینوفیل ۱ تا ۴ درصد
بازوفیل حدود ۰٫۵ تا ۱ درصد

این درصدها نباید به‌عنوان محدوده قطعی و یکسان برای همه افراد در نظر گرفته شوند. در کودکان، ترکیب طبیعی گلبول‌های سفید با بزرگسالان تفاوت دارد و ممکن است در سنین مختلف تغییر کند.

همچنین ممکن است در برگه آزمایش، مقادیر خارج از این محدوده‌ها همچنان با محدوده مرجع اختصاصی همان آزمایشگاه سازگار باشند. برای تفسیر دقیق باید محدوده درج‌شده در برگه آزمایش بررسی شود.

تفاوت درصد گلبول‌های سفید با تعداد مطلق آن‌ها چیست؟

یکی از مهم‌ترین نکات در تفسیر WBC Differential، تفاوت میان درصد سلول‌ها و تعداد مطلق آن‌هاست.

درصد (Relative Count) نشان می‌دهد هر نوع گلبول سفید چه سهمی از مجموع گلبول‌های سفید را تشکیل می‌دهد.

تعداد مطلق (Absolute Count) مشخص می‌کند در هر حجم مشخص از خون، چه تعداد از یک نوع گلبول سفید وجود دارد.

برای مثال، فرض کنید تعداد کل گلبول‌های سفید فردی ۶۰۰۰ سلول در هر میکرولیتر و درصد نوتروفیل‌های او ۵۰ درصد باشد. تعداد مطلق نوتروفیل‌ها به شکل زیر محاسبه می‌شود:

تعداد مطلق نوتروفیل = تعداد کل WBC × درصد نوتروفیل ÷ ۱۰۰

در این مثال:

۶۰۰۰ × ۵۰ ÷ ۱۰۰ = ۳۰۰۰ سلول در هر میکرولیتر

این عدد با عنوان ANC یا Absolute Neutrophil Count شناخته می‌شود.

چرا این تفاوت اهمیت دارد؟ چون ممکن است درصد یک گروه از گلبول‌های سفید افزایش پیدا کند، اما تعداد واقعی آن‌ها طبیعی باشد. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که جمعیت سلولی دیگری کاهش یافته باشد.

به همین دلیل، در بسیاری از موقعیت‌های بالینی، بررسی تعداد مطلق سلول‌ها از تکیه بر درصد آن‌ها دقیق‌تر است. این موضوع به‌ویژه درباره نوتروفیل‌ها اهمیت دارد؛ زیرا ارزیابی خطر عفونت در افراد دارای نوتروپنی بر اساس تعداد مطلق نوتروفیل انجام می‌شود.

شیفت به چپ (Left Shift) در آزمایش WBC Differential چیست؟

گاهی در شرایطی که بدن به نوتروفیل بیشتری نیاز دارد، مغز استخوان سلول‌های جوان‌تر نوتروفیلی را زودتر از حالت معمول وارد جریان خون می‌کند.

افزایش این سلول‌های نابالغ‌تر، به‌ویژه فرم‌های باند (Band Neutrophils)، ممکن است با اصطلاح Left Shift یا شیفت به چپ گزارش شود.

این وضعیت می‌تواند در شرایط زیر مشاهده شود:

  • برخی عفونت‌های باکتریایی

  • التهاب شدید

  • آسیب گسترده بافتی

  • استرس فیزیولوژیک شدید

  • بعضی اختلالات مغز استخوان

وجود شیفت به چپ به‌تنهایی به معنای عفونت باکتریایی قطعی نیست. پزشک برای تفسیر آن، علائم بیمار، تعداد کل گلبول‌های سفید، تعداد مطلق نوتروفیل‌ها و سایر یافته‌های آزمایشگاهی را بررسی می‌کند.

شمارش افتراقی خودکار و دستی چه تفاوتی دارند؟

شمارش افتراقی گلبول‌های سفید معمولاً به دو روش اصلی انجام می‌شود:

شمارش افتراقی خودکار (Automated Differential)

در این روش، دستگاه‌های پیشرفته شمارش سلولی با استفاده از ویژگی‌هایی مانند اندازه سلول، ساختار داخلی و ویژگی‌های نوری یا رنگ‌پذیری، انواع گلبول‌های سفید را دسته‌بندی و شمارش می‌کنند.

مزایای این روش عبارت‌اند از:

  • سرعت بالای انجام آزمایش

  • امکان بررسی تعداد زیادی سلول

  • کاهش وابستگی به شمارش دستی

  • ارائه هم‌زمان درصد و تعداد مطلق بسیاری از گروه‌های سلولی

بخش عمده آزمایش‌های معمول WBC Differential با روش خودکار انجام می‌شود.

شمارش افتراقی دستی (Manual Differential)

در روش دستی، کارشناس آزمایشگاه نمونه خون را روی لام پخش و رنگ‌آمیزی می‌کند و سپس سلول‌ها را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند.

این روش در شرایطی اهمیت پیدا می‌کند که دستگاه نتایج غیرمعمول گزارش کند یا احتمال وجود سلول‌های نابالغ و غیرطبیعی مطرح باشد.

شمارش دستی می‌تواند به شناسایی مواردی مانند این‌ها کمک کند:

  • سلول‌های نابالغ گلبول سفید

  • بلاست‌ها (Blasts)

  • لنفوسیت‌های غیرمعمول

  • تغییرات ظاهری نوتروفیل‌ها

  • برخی ناهنجاری‌های مورفولوژیک سلول‌های خونی

در صورت مشاهده پرچم هشدار دستگاه یا نتایج مشکوک، ممکن است بررسی اسمیر خون محیطی نیز درخواست شود. تشخیص ماهیت سلول‌های غیرطبیعی گاهی به بررسی‌های تکمیلی تخصصی نیاز دارد.

چه عواملی می‌توانند نتیجه WBC Differential را تغییر دهند؟

تغییر در درصد یا تعداد انواع گلبول‌های سفید همیشه به معنای وجود بیماری نیست. برخی عوامل موقت یا شرایط جسمی می‌توانند بر نتایج اثر بگذارند.

مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:

  • عفونت‌ها: بسته به نوع عامل بیماری‌زا و مرحله عفونت، ترکیب گلبول‌های سفید تغییر می‌کند.

  • استرس جسمی یا روانی: استرس شدید می‌تواند به‌طور موقت تعداد و توزیع برخی گلبول‌های سفید را تغییر دهد.

  • ورزش شدید: فعالیت بدنی سنگین ممکن است باعث تغییر موقت در شمارش گلبول‌های سفید شود.

  • مصرف داروها: کورتیکواستروئیدها، برخی داروهای ضدتشنج، داروهای سرکوب‌کننده ایمنی و داروهای شیمی‌درمانی می‌توانند بر نتایج اثر بگذارند.

  • سیگار کشیدن: ممکن است با افزایش تعداد گلبول‌های سفید همراه باشد.

  • بارداری: تغییرات فیزیولوژیک بارداری می‌تواند بر شمارش و ترکیب گلبول‌های سفید تأثیر بگذارد.

  • بیماری‌های التهابی و خودایمنی: فعالیت سیستم ایمنی ممکن است توزیع انواع سلول‌ها را تغییر دهد.

به همین دلیل، هنگام تفسیر نتیجه باید سابقه بیماری، داروهای مصرفی و شرایط فرد در زمان نمونه‌گیری در نظر گرفته شود.

آیا برای آزمایش WBC Differential باید ناشتا بود؟

در حالت معمول، برای انجام شمارش افتراقی گلبول‌های سفید به‌تنهایی نیازی به ناشتایی نیست.

نمونه خون معمولاً از ورید بازو گرفته می‌شود و در بسیاری از آزمایشگاه‌ها در لوله حاوی ماده ضدانعقاد EDTA قرار می‌گیرد.

اگر WBC Differential همراه با آزمایش‌های دیگری درخواست شده باشد، ممکن است برای برخی از آن آزمایش‌ها شرایط خاصی مانند ناشتایی لازم باشد. بنابراین بهتر است دستورالعمل آزمایشگاه یا پزشک پیش از نمونه‌گیری بررسی شود.

چه زمانی نتیجه غیرطبیعی WBC Differential نیاز به بررسی بیشتر دارد؟

خارج بودن یک یا چند عدد از محدوده مرجع لزوماً به معنای بیماری جدی نیست؛ اما در برخی شرایط لازم است نتیجه با دقت بیشتری ارزیابی شود.

مواردی که ممکن است نیازمند پیگیری باشند عبارت‌اند از:

  • کاهش قابل‌توجه یا پایدار تعداد مطلق نوتروفیل‌ها

  • افزایش مداوم یک نوع گلبول سفید بدون علت مشخص

  • مشاهده سلول‌های نابالغ یا بلاست در خون محیطی

  • همراهی تغییرات WBC Differential با کم‌خونی یا کاهش پلاکت‌ها

  • وجود تب طولانی‌مدت، عفونت‌های مکرر یا کاهش وزن غیرقابل توضیح

  • مشاهده بزرگی غدد لنفاوی یا طحال همراه با تغییرات شمارش خون

در افراد دارای نوتروپنی شدید، بروز تب می‌تواند نشانه عفونتی باشد که نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است. به‌خصوص در بیمارانی که شیمی‌درمانی دریافت می‌کنند یا سیستم ایمنی آن‌ها سرکوب شده است، نباید تب را بدون مشورت پزشکی نادیده گرفت.

آیا آزمایش WBC Differential می‌تواند سرطان خون را تشخیص دهد؟

این آزمایش می‌تواند در شناسایی برخی الگوهای غیرطبیعی مرتبط با بیماری‌های خونی، از جمله بعضی انواع سرطان خون، نقش کمکی داشته باشد؛ اما به‌تنهایی برای تشخیص سرطان خون کافی نیست.

برای مثال، افزایش غیرمعمول برخی سلول‌ها، مشاهده بلاست‌ها یا وجود تغییرات پایدار در چند رده سلولی ممکن است پزشک را به بررسی‌های بیشتر هدایت کند.

در صورت نیاز، آزمایش‌های تکمیلی مانند اسمیر خون محیطی، فلوسایتومتری، بررسی مغز استخوان و آزمایش‌های ژنتیکی یا مولکولی انجام می‌شوند.

بنابراین، مشاهده یک عدد غیرطبیعی در WBC Differential نباید به‌تنهایی باعث نتیجه‌گیری درباره ابتلا به سرطان خون شود.

سوالات متداول درباره آزمایش WBC Differential

۱. آزمایش WBC Differential چه چیزی را نشان می‌دهد؟

این آزمایش درصد و در بسیاری از موارد تعداد مطلق پنج گروه اصلی گلبول سفید، یعنی نوتروفیل، لنفوسیت، مونوسیت، ائوزینوفیل و بازوفیل را مشخص می‌کند. نتایج آن می‌تواند در بررسی عفونت‌ها، التهاب، آلرژی و برخی اختلالات خونی مفید باشد.

۲. تفاوت WBC با WBC Differential چیست؟

WBC تعداد کل گلبول‌های سفید را اندازه‌گیری می‌کند، اما WBC Differential مشخص می‌کند هر گروه از این سلول‌ها چه سهمی از جمعیت گلبول‌های سفید دارد و تعداد آن‌ها چقدر است.

۳. بالا بودن نوتروفیل در آزمایش خون نشانه چیست؟

افزایش نوتروفیل ممکن است با عفونت‌های باکتریایی، التهاب، آسیب بافتی، استرس شدید، مصرف بعضی داروها یا سیگار کشیدن ارتباط داشته باشد. تشخیص علت به بررسی سایر نتایج و علائم فرد نیاز دارد.

۴. بالا بودن لنفوسیت همیشه نشانه عفونت ویروسی است؟

خیر. عفونت‌های ویروسی یکی از علل شایع افزایش لنفوسیت هستند، اما برخی عفونت‌های دیگر، بیماری‌های التهابی و اختلالات خونی نیز می‌توانند باعث این تغییر شوند.

۵. آیا پایین بودن نوتروفیل خطرناک است؟

خطر آن به تعداد مطلق نوتروفیل‌ها، مدت کاهش و وضعیت ایمنی فرد بستگی دارد. کاهش شدید نوتروفیل می‌تواند احتمال عفونت را افزایش دهد و در صورت بروز تب نیازمند ارزیابی فوری است.

۶. آیا WBC Differential به بررسی آلرژی کمک می‌کند؟

بله. افزایش ائوزینوفیل‌ها و در برخی موارد بازوفیل‌ها می‌تواند با واکنش‌های آلرژیک ارتباط داشته باشد؛ بااین‌حال، این تغییرات به‌تنهایی برای تشخیص نوع یا علت آلرژی کافی نیستند.

۷. آیا برای شمارش افتراقی گلبول‌های سفید ناشتایی لازم است؟

خیر. اگر این آزمایش به‌تنهایی انجام شود، معمولاً نیازی به ناشتایی نیست. بااین‌حال، آزمایش‌های هم‌زمان ممکن است شرایط آماده‌سازی متفاوتی داشته باشند.

۸. چرا تعداد مطلق نوتروفیل از درصد آن مهم‌تر است؟

درصد فقط سهم نوتروفیل‌ها از کل گلبول‌های سفید را نشان می‌دهد؛ اما تعداد مطلق، تعداد واقعی این سلول‌ها در حجم مشخصی از خون را مشخص می‌کند. برای ارزیابی نوتروپنی و خطر عفونت، تعداد مطلق نوتروفیل یا ANC اهمیت ویژه‌ای دارد.

جمع‌بندی

آزمایش شمارش افتراقی گلبول‌های سفید یا WBC Differential یکی از آزمایش‌های مهم برای بررسی ترکیب سلولی سیستم ایمنی در خون است. این آزمایش با اندازه‌گیری نوتروفیل‌ها، لنفوسیت‌ها، مونوسیت‌ها، ائوزینوفیل‌ها و بازوفیل‌ها می‌تواند اطلاعات مفیدی درباره وضعیت ایمنی بدن و احتمال وجود برخی عفونت‌ها، التهاب‌ها، واکنش‌های آلرژیک و اختلالات خونی ارائه دهد.

بااین‌حال، تفسیر دقیق نتایج فقط با مشاهده درصد سلول‌ها امکان‌پذیر نیست. تعداد مطلق هر گروه، به‌ویژه ANC، تعداد کل گلبول‌های سفید، علائم فرد، داروهای مصرفی و سایر یافته‌های آزمایشگاهی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. در نتیجه، WBC Differential ابزاری ارزشمند برای ارزیابی وضعیت خون و هدایت بررسی‌های تشخیصی است، نه آزمایشی که به‌تنهایی علت یک بیماری را مشخص کند.

شما همچنین ممکن است بپسندید

نظر بگذارید